حماران

حماران. [ ح ِ ] ( ع اِ ) دو سنگ برپاکرده که بر آنها سنگ دیگر نهند که علاة باشد و عرب بر آن کشک خشک کنند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ):
لاتنفع الشاوی فیها شاته
و لا حمارا و لا علاته.راجز ( از اقرب الموارد ).

دو سنگ بر پا کرده که بر آنها سنگ دیگر نهند که علاه باشد و عرب بر آن کشک خشک کند