لغت نامه دهخدا
حضاجر. [ ح َ ج ِ ] ( ع اِ ) کفتار یا بچه کفتار. و آن با صورت جمع اسم برای واحد باشد. ( منتهی الارب ). نامی است کفتار را. ( مهذب الاسماء ). || ( ص، اِ ) ج ِ حِضجَر. بزرگ شکمان.
- ابل حضاجر؛ شتران برآماسیده شکم از خوردن گیاههای تلخ و شور و نوشیدن آب.