کلمه «حشوارش» نام یکی از کتب تورات است که در منابع قدیمی مانند الفهرست ابنالندیم ذکر شده است. ابنالندیم این نام را به کتاب تورات نسبت داده و آن را معادل «مجله» یا «مگلت» دانسته است. در کتابهای بعدی مانند اثر ملا احمد نراقی، کتاب «استرومردخای» تورات با عنوان «مکلت» یا همان «مجله» شناخته شده است. به نظر میرسد «حشوارش» صورت دیگری از کلمه «خشیارشاه» باشد، شاهنشاه هخامنشی ایران و ناجی قوم یهود. این ارتباط نشان میدهد که نام کتاب نزد یهود برگرفته از خشایارشا است و با تاریخ و فرهنگ ایرانی مرتبط میباشد. حشوارش در اصل همان کتاب استرومردخای است و در لاتین به نام «آسااروس» یا «آهاسوروس» نیز آمده است. ابنالندیم «حشوارش» را به عنوان یک نسخه قدیمی و معتبر از تورات معرفی کرده و کاربرد آن در متون دینی مورد توجه بوده است.
حشوارش
لغت نامه دهخدا
حشوارش. [ ] ( اِخ ) ابن الندیم در الفهرست این نام را به یکی از کتب تورات داده و آن را مرادف مجله آورده است. ملا احمد نراقی کتاب «استرومردخای » تورات را «مکلت » مینامد که صورت دیگر مجله است. و از اینرو ظاهر است که «حشوارش » صورتی از کلمه خشیارشاه، شاهنشاه هخامنشی ایران و ناجی یهود است و حشوارش که نام قدیم این کتاب نزد یهود می باشد مأخوذ از خشیارشاه است و مراد ابن الندیم نیز از حشوارش همان کتاب استرومردخاست و اهاسوروس یا آسااروس لاتینی شده نام این کتاب نیز همان مصحف نام خشایارشا می باشد. رجوع به «مجله » و «مگلت » و هزوارش شود.
