«حرف مفت زن» اصطلاحی فارسی است که به کسی گفته میشود که بدون دلیل، بیاساس یا بیمعنی سخن میگوید. این فرد معمولاً سخنانش ارزش علمی یا عملی ندارد و بیشتر به نوعی پرحرفی یا اظهار نظر بیمحتوا شناخته میشود. «حرف مفت زن» میتواند باعث اتلاف وقت و حواس دیگران شود، زیرا صحبتهای او فاقد محتوای مفید و منطقی است. این عبارت در مکالمات روزمره برای هشدار دادن یا انتقاد از کسی که زیاد و بیفایده صحبت میکند به کار میرود. در ادبیات و متون کلاسیک نیز نمونههایی از این اصطلاح به چشم میخورد، جایی که نویسنده یا شاعر به بیهودهگویی و سخن بیارزش اشاره میکند. این اصطلاح معمولاً بار معنایی منفی دارد و برای توصیف فردی که عادت به سخن گفتن بیهوده دارد استفاده میشود. کاربرد «حرف مفت زن» در محیطهای اجتماعی، خانوادگی و کاری رایج است تا دیگران را نسبت به صحبتهای غیرمفید هشدار دهد.
حرف مفت زن
لغت نامه دهخدا
حرف مفت زن. [ ح َ ف ِ م ُ زَ ]( نف مرکب ) سخن بگزاف گوینده. گوینده سخنان بیهوده.
فرهنگ فارسی
سخن بگزاف گوینده