لغت نامه دهخدا
حرجوج. [ ح ُ ] ( ع ص، اِ ) ناقه فربه و دراز بر روی زمین. || ناقه سخت. || ناقه لاغر باریک. ( منتهی الارب ). حُرْج. حُرْجُج. اشتر باریک میان. ( مهذب الاسماء ). ج، حراجیج.
حرجوج. [ ح ُ ] ( ع ص، اِ ) ناقه فربه و دراز بر روی زمین. || ناقه سخت. || ناقه لاغر باریک. ( منتهی الارب ). حُرْج. حُرْجُج. اشتر باریک میان. ( مهذب الاسماء ). ج، حراجیج.
ناقه سخت ناقه لاغر باریک