حثیث

لغت نامه دهخدا

حثیث. [ ح َ ] ( ع ص ) شتابنده. ( ترجمان جرجانی ). حثوث. تند. سریع. مسرع. شتابان: وَلّی ̍ حثیثاً؛ ای مسرعا. || حریص. ج، حِثاث. ( منتهی الارب ).

فرهنگ فارسی

تند شتابان