لغت نامه دهخدا
حبوکری. [ ح َ ب َ ک َ را ] ( ع ص، اِ ) سختی. || معرکه جنگ گذشته. || کودک صغیر. || جمل حبوکری؛ شتر نر سخت و سطبر گرداندام. ( منتهی الارب ).
حبوکری. [ ح َ ب َ ک َ را ] ( ع ص، اِ ) سختی. || معرکه جنگ گذشته. || کودک صغیر. || جمل حبوکری؛ شتر نر سخت و سطبر گرداندام. ( منتهی الارب ).