کلمه «جهازخانه» به اتاقی در خانه گفته میشود که مخصوص نگهداری رخت، وسایل و مایحتاج شخصی است. در گذشته، این اتاق معمولاً برای جمعآوری جهیزیه و لوازم عروس یا وسایل خانگی مهم خانواده استفاده میشد و اهمیت زیادی در نظم و سازماندهی خانه داشت. جهازخانه فضایی امن و مرتب بود تا وسایل قیمتی و ضروری از آسیب و گمشدن محافظت شوند. این اتاق معمولاً در کنار سایر بخشهای خانه مانند اتاق خواب یا سالن اصلی قرار میگرفت و در خانههای سنتی ایرانی رایج بود. علاوه بر کاربرد عملی، جهازخانه جنبه فرهنگی و اجتماعی نیز داشت و نشاندهنده اهمیت وسایل شخصی و خانواده در زندگی روزمره بود. این اصطلاح در متون ادبی و تاریخی نیز برای توصیف زندگی خانوادگی و سبک زندگی مردم به کار رفته است. به طور خلاصه، جهازخانه محل نگهداری وسایل شخصی و ضروری خانه است و نقش مهمی در نظم و ساماندهی خانههای سنتی داشته است.
جهازخانه
لغت نامه دهخدا
جهازخانه. [ ج َ / ج ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) خانه ای که رخت و مایحتاج خود در آن گذارند. ( آنندراج ). رجوع به جهاز شود.