«جشیره» واژهای در زبان فارسی است که هم به صورت صفت و هم به صورت اسم به کار میرود. در کاربرد صفتی، «جشیره» به معنای بافنده و نسّاج است؛ یعنی کسی که به بافتن پارچه یا تار و پود میپردازد. این معنا به مهارت در بافت و ایجاد نظم در رشتهها و نخها اشاره دارد. در کاربرد اسمی، «جشیره» به معنای عنکبوت آمده است. این معنا با ویژگی طبیعی عنکبوت، یعنی تار تنیدن و بافتن شبکه، ارتباط معنایی دارد. شباهت کار بافنده و عمل تار تنیدن عنکبوت باعث شده هر دو معنا در یک واژه جمع شوند. واژه «جشیره» بیشتر در متون کهن و لغتنامهها دیده میشود و در زبان امروز کمتر رایج است.
جشیره
لغت نامه دهخدا
جشیره. [ ج َ رَ / رِ ] ( اِ ) به معنی جشیر است که جولاهه و بافنده باشد. || به معنی آش آرد ماستی هم آمده است. ( برهان قاطع ).