لغت نامه دهخدا
جبادارباشی. [ ج َب ْ با ] ( اِ مرکب ) صاحب منصب جباخانه، فرمانده کارخانه اسلحه سازی در زمان صفویه. در سازمان اداری حکومت صفوی چنین آمده است: جبادارباشی نیز از خواجه سرایان بود و چلنگران و کارگران و پیکانگران و باروت سازان و آتشباران و کارگران مسگرخانه جزء ابوابجمعی او بودند. ( از سازمان اداری حکومت صفوی ص 126 ).
