جبابیر

«جبابیر» واژه‌ای عربی است و جمع «جبّار» به معنای توانمند، نیرومند و قوی می‌باشد. در لغت، «جبّار» به کسی گفته می‌شود که قدرت و سلطه زیادی دارد و غالب بر دیگران است. «جبابیر» به جمع جبّار اشاره دارد، یعنی افراد یا اشخاص نیرومند و مقتدر. در متون عربی و فارسی کلاسیک، این واژه برای اشخاص صاحب قدرت، زورمند یا سرسخت به کار رفته است. «جبابیر» همچنین ممکن است در توصیف افراد یا نیروهای طبیعی و غیر انسانی که تسلط و قدرت زیادی دارند، استفاده شود. در برخی منابع، «جبابیر» به زورگویان، سرکش‌ها و جباران اشاره دارد که با زور و قدرت خود دیگران را تحت کنترل دارند. کاربرد واژه بیشتر در ادبیات، تاریخ و متون فقهی دیده می‌شود که بر قدرت، تسلط یا جبر اشاره دارد.