لغت نامه دهخدا
جارچی باشیگری. [ گ َ ] ( حامص مرکب ) منصبی از مناصب دولتی در عهد صفویه است. ( تذکرة الملوک ص 15 ).
جارچی باشیگری. [ گ َ ] ( حامص مرکب ) منصبی از مناصب دولتی در عهد صفویه است. ( تذکرة الملوک ص 15 ).
منصبی از مناصب دولی در زمان صفویه شغل جارچی باشی.