تپتک

تپتک. [ ت َ پ ُ ] ( اِ ) باقیمانده ساقه خشک که از اطراف تنه از پایین تا بالا قرار گرفته وبکمک آنها بالای نخل میروند. ( لغت بلوچ «نیک شهر» ).