لغت نامه دهخدا
توهل. [ ت َ وَهَْ هَُ ] ( ع مص ) تعریض کردن و سخن سربسته گفتن به کسی تا درغلطانند. تقول: توهلت فلاناً؛ اذا عرضته لان یوهل ای؛ یغلط. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تعریض کردن و سخن سربسته گفتن به کسی تا در غلط افتد. ( آنندراج ). تعریض کردن تا در غلط افتد. ( از اقرب الموارد ).
