لغت نامه دهخدا
توحوح. [ ت َ وَح ْ وُ ] ( ع مص ) مهربان شدن شترمرغ بر بیضه، پس آشکار کردن حرص خودرا بر آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
توحوح. [ ت َ وَح ْ وُ ] ( ع مص ) مهربان شدن شترمرغ بر بیضه، پس آشکار کردن حرص خودرا بر آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).