لغت نامه دهخدا
( تهتهة ) تهتهة. [ ت َ ت َ هََ ] ( ع مص ) دو دله شدن در باطل و لکنت کردن زبان. || ( اِ ) لکنت و درماندگی زبان به سخن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
( تهتهة ) تهتهة. [ ت َ ت َ هََ ] ( ع مص ) دو دله شدن در باطل و لکنت کردن زبان. || ( اِ ) لکنت و درماندگی زبان به سخن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
دو دله شدن در باطل و لکنت کردن زبان لکنت و درماندگی زبان بسخن