تن اندرافکندن

پایین انداختن، پرتاب کردن

بالا آوردن، برآوردن

تن اندرافکندن. [ ت َ اَ دَ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) تن برافکندن. تن افکندن. حمله بردن:
به شهر اندرافکند تن با سپاه
فروزد به باره درفش سیاه.اسدی.رجوع به تن افکندن و تن برافکندن شود.

تن بر افکندن. تن افکندن