لغت نامه دهخدا
تمیدن. [ ت َ دَ ] ( مص ) شکسته زبان سخن گفتن. فافا گفتن. لکنت داشتن زبان. گرفتن زبان. کژزبان بودن. و تمنده نعت فاعلی این مصدر است. ( از یادداشتهای مرحوم دهخدا ). || آماسیدن. آماهیدن. ورم کردن. ( ایضاً ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟