تمعیض

لغت نامه دهخدا

تمعیض. [ ت َ ] ( ع مص )خشمناک گردانیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || دشوار ساختن کار بر کسی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).