تماؤر

لغت نامه دهخدا

تماؤر. [ ت َ ءُ ] ( ع مص ) فخر کردن و نازیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).تماءَر القوم تماؤراً؛ تفاخروا. ( اقرب الموارد ).