لغت نامه دهخدا
تلماظ. [ ت ِ ل ِم ْ ما ] ( ع ص، اِ ) آنکه بر دوستی کسی نپاید. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تلماظ. [ ت ِ ل ِم ْ ما ] ( ع ص، اِ ) آنکه بر دوستی کسی نپاید. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
آنکه بر دوستی کسی نپاید.