تقحل
لغت نامه دهخدا
تقحل. [ ت َ ق َح ْ ح ُ ] ( ع مص ) پوست بر استخوان خشک گردیدن و خشک اندام گشتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). پوست بر استخوان خشک گردیدن از کلان سالی. ( از اقرب الموارد ).
تقحل. [ ت َ ق َح ْ ح ُ ] ( ع مص ) پوست بر استخوان خشک گردیدن و خشک اندام گشتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). پوست بر استخوان خشک گردیدن از کلان سالی. ( از اقرب الموارد ).