قهول
لغت نامه دهخدا
قهول. [ ق ُ ] ( ع مص ) خشک شدن پوست بر استخوان یا بخصوص از کثرت عبادت پوست بر استخوان خشک شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). رجوع به قهل شود.
قهول. [ ق ُ ] ( ع مص ) خشک شدن پوست بر استخوان یا بخصوص از کثرت عبادت پوست بر استخوان خشک شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). رجوع به قهل شود.