لغت نامه دهخدا
تشنن. [ ت َ ش َن ْ ن ُ ] ( ع مص ) درکشیده و ترنجیده شدن. || کهنه گردیدن مشک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || یرا گرفتن و خشک شدن اندام بر استخوان از پیری. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ترنجیده شدن پوست انسان از پیری. ( از اقرب الموارد ).
