کلمه «تفاحش» واژهای عربی است که در زبان فارسی نیز کاربرد دارد و به معنای فحش گفتن و ناسزا گفتن است. این واژه علاوه بر معنای لفظی ناسزا، گاهی برای توصیف کسی یا چیزی به کار میرود که از حد معمول بدی یا زشتی فراتر رفته باشد. در متون کهن و لغتنامهها، تفاحش به معنای «سخت زشت شدن» یا «تزاید در بدی» نیز ذکر شده است. این واژه نشاندهنده عملی است که در آن فرد به صورت آشکار و شدید به ناسزاگویی یا رفتار ناپسند میپردازد. کاربرد آن میتواند در گفتار یا نوشتار باشد و معمولاً با بار منفی همراه است. تفاحش همچنین به مفهوم «از حد گذشتن» نیز آمده است، یعنی رفتاری که خارج از مرزهای اخلاقی و اجتماعی باشد. در ادبیات، این واژه گاهی برای تأکید بر شدت بدی یا زشتی کردار به کار رفته است. به طور کلی، تفاحش نشاندهنده فحش گفتن، ناسزاگویی و تجاوز از حد در رفتار یا گفتار است و بار معنایی منفی و هشداردهنده دارد.
تفاحش
لغت نامه دهخدا
تفاحش. [ ت َ ح ُ ] ( ع مص ) فحش گفتن و آشکار کردن آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || سخت زشت شدن.( دهار ). از حد درگذشتن بدی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج )( ناظم الاطباء ). تزاید در بدی. ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ معین
(تَ حُ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - ناسزا گفتن. ۲ - از حد گذشتن.
ویکی واژه
ناسزا گفتن.
از حد گذشتن.