تفاتح
لغت نامه دهخدا
تفاتح. [ ت َ ت ُ ] ( ع مص ) سخن پوشیده بهم گفتن. ( منتهی الارب )( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تخافت. ( اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
سخن پوشیده بهم گفتن
تفاتح. [ ت َ ت ُ ] ( ع مص ) سخن پوشیده بهم گفتن. ( منتهی الارب )( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تخافت. ( اقرب الموارد ).
سخن پوشیده بهم گفتن