لغت نامه دهخدا
تغییق. [ ت َغ ْ ] ( ع مص ) تباه کردن مال را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). تباه کردن. ( آنندراج ). || خیره کردن بینائی کسی را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء )( از اقرب الموارد ) ( از آنندراج ). || مختلطرای گردیدن و ثابت نماندن بر چیزی. ( منتهی الارب ).
