تغاور

لغت نامه دهخدا

تغاور. [ ت َ وُ ] ( ع مص ) یکدیگر را غارت کردن. ( زوزنی ). بر همدیگر غارت آوردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تاراج کردن بعض قوم مر بعض دیگر را. ( از اقرب الموارد ).