کلمه «تشوط» یک واژه عربی و مصدر است که به معنای خوب و درست راندن اسب به کار میرود. این واژه زمانی استفاده میشود که سوارکار اسب را با مهارت و قدرت هدایت میکند و آن را بهگونهای میراند که اسب خسته و مانده میشود. تشوط نشاندهنده تسلط سوار بر اسب و توانایی او در کنترل سرعت و حرکت حیوان است. در متون قدیمی، این واژه بیشتر در توصیف جنگ، شکار یا تمرینهای سواری دیده میشود. تشوط علاوه بر مهارت، مفهوم استقامت و فشار تدریجی بر اسب را نیز در خود دارد. به بیان ساده، تشوط یعنی اسب را چنان خوب و پیوسته راندن که نیروی آن تحلیل برود. این واژه تصویری از حرکت، توان و مهارت در سوارکاری ارائه میدهد.
تشوط
لغت نامه دهخدا
تشوط. [ ت َ ش َوْ وُ ] ( ع مص ) نیک راندن اسب را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). نیک راندن اسب را تا مانده شود. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).