تشخانه

تشخانه. [ ت َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) آتشکده. ( یادداشت مرحوم دهخدا ):
حصار بستد و تشخانه را بکند و بسوخت
زشهر و دشتش گلزار کرد آتشدان.مختاری ( دیوان چ همایی ص 358 ).