لغت نامه دهخدا
تسبغ. [ ت َ ب ِ / ب َ ] ( ع اِ ) دامن خود که بر زره نشیند. ( منتهی الارب ). آنچه که خود بدان با زره متصل می شود و موجب پوشیدن گردن گردد. ( از المنجد ). ج، تَسابِغ. ( اقرب الموارد ). و رجوع به تسبغة شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟