«تربوت» واژهای عربی است که در متون قدیمی فارسی و عربی به کار رفته و به معنای شتر رام یا اهلی است، یعنی شتری که برای کار یا سواری تربیت شده باشد. این واژه در منابع لغوی مانند «منتهی الأرب»، «ناظم الاطباء» و «مهذب الاسماء» ذکر شده و کاربرد آن در توصیف شترهای اهلی و رامشده بوده است. از ویژگیهای جالب این کلمه این است که در آن مذکر و مؤنث همسان است؛ یعنی هم برای شتر نر و هم برای شتر ماده به یک شکل به کار میرود. به عنوان مثال، میتوان گفت «جمل تربوت» برای شتر نر و «ناقة تربوت» برای شتر ماده، که هر دو کلمه «تربوت» استفاده شده است و تفاوت جنسیتی در لغت ندارد. این واژه در متون تاریخی و ادبی برای بیان شترهای اهلی و مورد استفاده انسانها در سفر، حمل بار و کارهای کشاورزی به کار میرفته است.
تربوت
لغت نامه دهخدا
تربوت. [ ت َرَ ] ( ع ص ) شتر رام. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( مهذب الاسماء ). یستوی فیه المذکر و المؤنث. ( منتهی الارب ). مذکر و مؤنث در آن کلمه یکسان است، یقال: جمل تربوت و ناقة تربوت. ( ناظم الاطباء ) ( مهذب الاسماء ).
