واژه «مضبوث» در منابع لغوی عربی و فارسی کهن به عنوان صفتی برای شتر به کار رفته است و به شتری گفته میشود که داغ یا نشان «ضَبْثَه» بر بدن او گذاشته شده باشد. این داغگذاری در گذشته برای مشخص کردن مالکیت یا ثبت هویت شترها انجام میشده و نوعی علامتگذاری دام به شمار میرفته است. بنابراین «مضبوث» به خود شتر اشاره ندارد، بلکه به وضعیت آن پس از داغ شدن و نشانهگذاری مربوط است و بیانگر این است که آن حیوان دارای علامت خاصی بر بدن خود است. این واژه در متون قدیم بیشتر در زمینه دامداری و توصیف ویژگیهای شتران به کار میرفته است. در مجموع، «مضبوث» به معنای شتری است که با داغ «ضبثه» علامتگذاری شده باشد و در اصطلاح قدیم برای مشخص کردن شترهای دارای نشانه مالکیت یا علامت ویژه استفاده میشده است.
مضبوث
لغت نامه دهخدا
مضبوث. [ م َ ] ( ع ص ) جمل مضبوث؛ شتر به داغ ضبثة رسیده. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). شتری که دارای داغ ضبثة باشد. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ضبثة شود.
