تذمم

متضادها

ستایش

لغت نامه دهخدا

تذمم. [ ت َ ذَم ْ م ُ ] ( ع مص ) ننگ داشتن. ( تاج المصادر بیهقی ). عیب کردن و ننگ داشتن از کسی. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). استنکاف و استحیا از کسی. ( اقرب الموارد ) ( المنجد ): تذمم الرجل؛ استنکف. لو لم اترک الکذب تأثماً ترکته تذمماً؛ ای مجانبة للذم. ( اقرب الموارد ).

جمله سازی با تذمم

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 او در میان جمع دوستان خود مدام از شرایط سخت اقتصادی و مشکلات معیشتی شکایت می‌کرد و با لحنی ملال‌آور شروع به تذمم و گلایه از بی‌عدالتی‌ها می‌نمود.

💡 هرچند تلاش بسیار زیادی برای بهبود وضعیت شرکت انجام داده بود، اما تذمم و نارضایتی‌های مداوم کارمندان باعث شده بود که مدیریت نتواند فضای مثبتی در محیط ایجاد کند.

💡 نباید اجازه داد که تذمم و شکایات بی‌پایه، روحیه جمعی تیم را تخریب کند، زیرا تمرکز بر روی حل مسئله بسیار مفیدتر از غرق شدن در گلایه‌های بیهوده است.

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران