تذعلب
لغت نامه دهخدا
تذعلب. [ ت َ ذَ ل ُ ] ( ع مص ) پنهان رفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). || بر پهلو خفتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). || جامه سبک پوشیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ).
جمله سازی با تذعلب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او در فضای سیاست سعی داشت با تذعلب و زیرکی تمام نقشههای رقبای خود را خنثی کند تا بتواند جایگاه خود را حفظ نماید.
💡 برخی سیاستمداران با استفاده از تذعلب و فریبکاری، سعی میکنند منافع خود را حتی به قیمت آسیب زدن به دیگران در جامعه تامین کنند.
💡 در داستانهای اخلاقی، تذعلب و حیلهگری معمولاً به عنوان صفاتی منفی معرفی میشوند که باعث از دست رفتن اعتماد دیگران به فرد میگردد.