تدمن
لغت نامه دهخدا
تدمن. [ ت َ دَم ْ م ُ ] ( ع مص ) پرسرگین شدن آب و جز آن.( تاج المصادر بیهقی ). پرسرگین شدن زمین و آب و جز آن. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ) ( از متن اللغه ).
تدمن. [ ت َ دَم ْ م ُ ] ( ع مص ) پرسرگین شدن آب و جز آن.( تاج المصادر بیهقی ). پرسرگین شدن زمین و آب و جز آن. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ) ( از متن اللغه ).