تخویر
لغت نامه دهخدا
تخویر. [ ت َخ ْ ] ( ع مص ) ضعیف و منکر شدن. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). ضعیف و سست شدن. ( از المنجد ). ضعیف شدن مرد. ( اقرب الموارد ). || سست شدن زمین از کثرت باران و جاری شدن آب بر آن. ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ). || نسبت دادن کسی را به سستی. ( از المنجد ).
جمله سازی با تخویر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون فلسفی قدیمی، نویسندگان گاهی با استفاده از تکنیک تخویر، ویژگیهای منفی را به نیروهای شیطانی نسبت میدادند تا بر اهمیت اخلاق تاکید کنند.
💡 تحلیلگران سیاسی معتقدند که استفاده از روش تخویر در تبلیغات انتخاباتی، میتواند دیدگاه عمومی را نسبت به رقبای سیاسی به شدت تغییر و مخدوش کند.
💡 برخی از فرقههای مذهبی با استفاده از مباحث مربوط به تخویر، سعی داشتند مخالفان خود را به عنوان موجوداتی شرور در میان پیروانشان معرفی کنند.