تخویر

لغت نامه دهخدا

تخویر. [ ت َخ ْ ] ( ع مص ) ضعیف و منکر شدن. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). ضعیف و سست شدن. ( از المنجد ). ضعیف شدن مرد. ( اقرب الموارد ). || سست شدن زمین از کثرت باران و جاری شدن آب بر آن. ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ). || نسبت دادن کسی را به سستی. ( از المنجد ).

جمله سازی با تخویر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در متون فلسفی قدیمی، نویسندگان گاهی با استفاده از تکنیک تخویر، ویژگی‌های منفی را به نیروهای شیطانی نسبت می‌دادند تا بر اهمیت اخلاق تاکید کنند.

💡 تحلیلگران سیاسی معتقدند که استفاده از روش تخویر در تبلیغات انتخاباتی، می‌تواند دیدگاه عمومی را نسبت به رقبای سیاسی به شدت تغییر و مخدوش کند.

💡 برخی از فرقه‌های مذهبی با استفاده از مباحث مربوط به تخویر، سعی داشتند مخالفان خود را به عنوان موجوداتی شرور در میان پیروانشان معرفی کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران