واژه «تخریط» در فارسی به معنای راندن دوا در شکم کسی یا به عبارت دیگر وارد کردن دارو از طریق خوراندن است. این اصطلاح ریشه در زبان عربی دارد و بهصورت سنتی در منابع پزشکی و فرهنگهای لغت قدیمی فارسی برای اشاره به شیوهای از تجویز دارو یا دارورسانی بهکار میرفته است. هرچند خود واژه در متون عربی کلاسیک بهطور مستقل رایج نبوده، اما در فارسی با همین معنای مشخص تثبیت شده و در متون طبی و ادبی قدیمی دیده میشود. این کاربرد نشاندهنده انتقال واژگان فنی و علمی از عربی به فارسی و تطبیق آن با نیازهای عملی پزشکی و درمان در فرهنگ ایرانی است.
تخریط
لغت نامه دهخدا
تخریط.[ ت َ ] ( ع مص ) راندن دوا شکم کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ).