لغت نامه دهخدا
تخالج. [ ت َ ل ُ ] ( ع مص ) وسواس در دل آمدن. ( غیاث اللغات ). خلیدن چیزی در دل. ( منتهی الارب ). خلیدن: تخالج فی صدری؛ خلید در دل من. ( ناظم الاطباء ). شک کردن در چیزی. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ). || تجاذب شوق یا اندوه کسی را. ( اقرب الموارد ).
