تحون

لغت نامه دهخدا

تحون. [ ت َ ح َوْ وُ ] ( ع مص ) خواری. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ذلیل شدن. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ). || هلاکی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). هلاک شدن. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ).