تحفیش
لغت نامه دهخدا
تحفیش. [ ت َ ] ( ع مص ) پیوسته بودن در خانه کوچک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ).
تحفیش. [ ت َ ] ( ع مص ) پیوسته بودن در خانه کوچک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ).