تحجب

تحجب. [ت َ ح َج ْ ج ُ ] ( ع مص ) در پرده گردیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ).

(تَ حَ جُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) در پرده شدن، محجوب گشتن.

در پرده شدن.

( مصدر ) در پرده شدن محجوب گشتن.

در پرده شدن، محجوب گشتن.

💡 فلا تحجب بانسان فقد اعطاک برهانا برون آ از حجاب خود نگر برهان ما پیدا

💡 «تَظُنُّ» ای یتیقّن أَنْ یُفْعَلَ بِها فاقِرَةٌ داهیه عظیمة من العذاب و الفاقرة الدّاهیة العظیمة و «الأمر الشّدید الّذی یکسر فقار الظّهر و منه سمّی الفقر فقرا لانّه یکسر الفقار لشدّته. قال ابن زید: هی دخول النّار. و قال الکلبی: هی ان تحجب عن رؤیة الرّبّ عزّ و جلّ.

💡 فلا تحجب باکوان و شاهد وجهه فیها ولاتکفر بآیات وخذ من تلک ایمانا

💡 لا تحجبنک اشکال تشاکلها عمن تشکل فیها فهیاستار

💡 گفت اذا جاء القضا ضاق الفضا تحجب الابصار اذ جاء القضا