«تتریح» واژهای عربی است و در متون کلاسیک به معنای «اندوهگین کردن» یا «غمگین ساختن کسی» به کار میرود. این کلمه برای توصیف عملی به کار میرود که باعث ایجاد غم، ناراحتی یا اندوه در فرد یا گروهی میشود. در فرهنگهای لغت مانند «تاج المصادر بیهقی»، «اقرب الموارد»، «منتهی الارب» و «ناظم الاطباء»، «تتریح» صراحتاً به معنای برانگیختن اندوه ذکر شده است. واژه معمولاً در متون ادبی و اخلاقی عربی برای بیان اثر منفی اعمال یا سخنان بر احساسات دیگران استفاده شده است. این اصطلاح میتواند هم در امور شخصی (مثلاً ناراحت کردن یک فرد) و هم در امور اجتماعی (مثلاً ایجاد حزن در جمع) به کار رود. «تتریح» بار معنایی منفی دارد و با احساس ناراحتی و دلنگرانی مرتبط است. در ادبیات عربی کلاسیک، این واژه بیشتر برای توصیف آثار روانی رفتارها و گفتارها به کار میرود.
تتریح
لغت نامه دهخدا
تتریح. [ ت َ ] ( ع مص ) اندوهگین کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). اندوهگین کردن کسی را. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
