تغییظ

واژه «تغییظ» به معنای به خشم آوردن یا برانگیختن عصبانیت کسی است، این کلمه وقتی به کار می‌رود که عملی یا سخنی باعث ناراحتی و عصبانیت فرد شود. در منابع لغوی قدیم، این واژه به صورت فعل یا مصدر ذکر شده و بار معنایی منفی دارد. به عبارت دیگر، کسی که تغییظ می‌کند، با رفتار یا گفتار خود دیگران را عصبانی و خشمگین می‌سازد. این مفهوم نزدیک به واژه‌های «عصبانیت»، «برانگیختن خشم» و «رنجاندن» است. این واژه نشان می‌دهد که رفتار نادرست یا گفتار تند می‌تواند تأثیر منفی روی دیگران داشته باشد. در متون کهن، اغلب با مثال‌هایی از تحریک دشمن یا خشم مردم همراه ذکر شده است. به طور خلاصه، «تغییظ» یعنی به خشم آوردن، عصبانیت ایجاد کردن و برانگیختن غضب دیگران.