لغت نامه دهخدا
( تبهیة ) تبهیة. [ ت َ هَِ ی َ ] ( ع مص ) فراخ ساختن خانه را. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
( تبهیة ) تبهیة. [ ت َ هَِ ی َ ] ( ع مص ) فراخ ساختن خانه را. ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
فراخ ساختن خانه را.