لغت نامه دهخدا
تبجید. [ ت َ ] ( ع مص ) مقیم شدن. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تبجید در مکان؛ اقامت گزیدن در آن. ( از اقرب الموارد ).
تبجید. [ ت َ ] ( ع مص ) مقیم شدن. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تبجید در مکان؛ اقامت گزیدن در آن. ( از اقرب الموارد ).