تباوش

تباوش. [ ت َ وُ ] ( معرب، مص ) ( از «ب وش » ) با هم فراگرفتن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تناوش. ( قطر المحیط ). با هم درآمیختن. ( ناظم الاطباء ).

با هم فرا گرفتن. با هم در آمیختن.