لغت نامه دهخدا
تارکه. [ رِ ک َ / ک ِ ] ( از ع، ص ) مؤنث تارک. رجوع بتارک شود. || تارکه دنیا؛رهبانة. زن تارک دنیا.
تارکه. [ رِ ک َ / ک ِ ] ( از ع، ص ) مؤنث تارک. رجوع بتارک شود. || تارکه دنیا؛رهبانة. زن تارک دنیا.
= تارِک
( اسم )مونث تارک.یا تارکه دنیا. زنی که از دنیااعراض کرده زاهده.