لغت نامه دهخدا
تارک الدنیا. [ رِ کُدْ دُن ْ ] ( ع ص مرکب ) زاهد و منزوی. ( از فرهنگ نظام ). تارک دنیا. راهب. کشیش کاتولیک اعم از زن یا مرد که جفت نگیرد.
تارک الدنیا. [ رِ کُدْ دُن ْ ] ( ع ص مرکب ) زاهد و منزوی. ( از فرهنگ نظام ). تارک دنیا. راهب. کشیش کاتولیک اعم از زن یا مرد که جفت نگیرد.
زاهد و منزوی راهب.